Bands from England that can blow your mind – Part 2: The Finest

Μετά το πρώτο μέρος, και το αφιέρωμα στις καλύτερες βρετανικές μπάντες της indie rock που αναδείχθηκαν τα τελευταία χρόνια, θα ήθελα να κάνω μια αναφορά σε αγαπημένα συγκροτήματα των τελευταίων δεκαετιών που έγραψαν τη δική τους ιστορία στη μουσική και κατάφεραν να φτιάξουν ένα μύθο γύρω από το όνομά τους. Είναι λοιπόν ένα μικρό δείγμα από τις πιο επιδραστικές βρετανικές μπάντες, τόσο της rock όσο και της punk από τη δεκαετία του 1960 μέχρι σήμερα.

Sex Pistols

Οι Sex Pistols δεν αποτελούν μόνο μια θρυλική punk rock μπάντα της Βρετανίας, αλλά και την αρχή της δημιουργίας ενός κινήματος, μιας και με την μουσική τους κατάφεραν να οικοδομήσουν το punk κίνημα και να εμπνεύσουν πολλούς μουσικούς και συγκροτήματα με το πέρασμα των χρόνων. Μέσα στα λίγα χρόνια δράσης του συγκροτήματος, κατάφεραν να γίνουν γνωστοί στα πέρατα του κόσμου και μέχρι σήμερα να χαίρουν αναγνώρισης και εκτίμησης. Συστήθηκαν στο κοινό το 1975 με το αρχικό τους όνομα Swankers, ενώ ουσιαστικά διαλύθηκαν το 1978 με την αποχώρηση του Johnny Rotten. Στα πρώτα τους βήματα το 1976 με το “Anarchy in the U.K.” έκαναν τρομερή εντύπωση, τόσο με τον τρόπο συμπεριφοράς τους, όσο και με τους στίχους του “God Save the Queen” με το οποίο στιγμάτισαν τον βρετανικό εθνικισμό που επικρατούσε. Τότε ήταν που κυκλοφόρησε το πρώτο τους album το 1977 με τίτλο “Never Mind the Bollocks – Here’s the Sex Pistols” που έφτασε γρήγορα στη κορυφή. Από ‘κει και πέρα ο frontwoman Johnny Rotten αποχώρησε το 1978 δίνοντας τέλος στη θρυλική μπάντα που έμελλε να κάνει επιτυχία στα τρία μόλις χρόνια ύπαρξής της, ενώ το Φλεβάρη του 1979 ο μπασίστας Sid Vicious βρέθηκε νεκρός λόγω υπερβολικής δόσης, αφού πρώτα είχε κατηγορηθεί για την δολοφονία Nancy Spungen, το κορίτσι του, που είχε βρεθεί νεκρή λίγους μήνες πριν στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Το μυστήριο αυτό, η παρακμή μιας εποχής, το grunge, τα ναρκωτικά έφτιαξαν ένα μύθο γύρω από το συγκρότημα αυτό, που έμεινε στην ιστορία ως το πιο εθιστικό συγκρότημα με την μεγαλύτερη επίδραση στον κόσμο της μουσικής

The Cure

Ένα από τα καλύτερα & τα δημοφιλέστερα συγκροτήματα που υπηρέτησαν την εναλλακτική rock είναι σίγουρα οι The Cure. Ξεκινώντας το 1976, επηρεασμένοι απο τον ιδιαίτερο post ήχο της εποχής μαζί με στοιχεία new wave, δικαιολογημένα θεωρούνται σαν μια από τις καλύτερες μπάντες στο είδος τους. Η μελαγχολική μουσική του Robert Smith με το περίεργο attitude και τους gothic ρυθμούς πέρασε από διάφορες φάσεις, το ίδιο και η μπάντα καθώς αλλαγές στη σύνθεση του συγκροτήματος υπήρξαν πολλές.  Κατά τη δεκαετία του ’80 και έπειτα, το συγκρότημα αποκτά μια πιο pop διάσταση, δημιουργώντας τραγούδια ρυθμικά που έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή, όπως το «Hot Hot Hot» & «Just Like Heaven» από το δίσκο «Kiss me, Kiss me, Kiss me» το 1987, το «Lovesong»  & «Lullaby» από το Disintegration, ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των οποίων είναι η δυναμική της μουσικής, που έκανε την μπάντα να θεωρείται από πολλούς μπροστά για την εποχή της. Από ‘κει και έπειτα ακολούθησαν επιτυχίες όπως το «Friday I’m in Love»  το ’92, το «Mint Car» το ’96, το πιο πρόσφατο «End of the world» του ’06 και πολλά πολλά ακόμα. Η πιο πρόσφατη δουλειά τους κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2008, μια επιστροφή που ταιριάζει στον γνώριμο alternative rock ήχο τους. Αναμφισβήτητα η δουλειά τους τεράστια, αυτό άλλωστε μαρτυρά η αποδοχή τους και η καθιέρωσή τους ως μια από τις πιο έξυπνες μπάντες της Αγγλίας.

Eurythmics

Οι Eurythmics είναι μια από τις βρετανικές μπάντες που όρισαν το britpop & new wave κατά τη δεκαετία του ’80. Δημιουργώντας ένα είδος αρκετά καινοτόμο για την εποχή του, έφτιαξαν μουσική με ρυθμό, ηλεκτρονικούς ήχους και ιδιαίτερες μελωδίες που ακούγονται μέχρι σήμερα. Η ιδιαίτερότητα αυτής της μουσικής τους έφτασε στην κορυφή. Η μπάντα ή καλύτερα το ντουέτο δημιουργήθηκε από την Annie Lenox & τον David Stewart. Κυκλοφόρησαν περίπου οκτώ album μέχρι την διάλυσή τους στις αρχές του ’90 όπου ξεκίνησαν να δουλεύουν σε διαφορετικά project, με την η Annie Lenox να δομικάζει solo καριέρα. Η πρώτη τους δισκογραφική δουλεία (“In the Garden”) κυκλοφόρησε το 1981, ενώ κατάφεραν να κάνουν παγκόσμια επιτυχία με το δεύτερο album τους “Sweet Dreams (Are Made of This)” που περιείχε και το ομώνυμο single με πολλές μετέπειτα διασκευές, μια εκ των οποίων είναι η γνωστή διασκευή του Marilyn Manson. Την ίδια μόλις χρονιά ακολούθησε το «Touch», κινούμενο στα ίδια μουσικά πλαίσια, με το single «Here Comes the Rain Again» . Ακολούθησε το “Be Yourself Tonight” με το γνωστό “There Must Be an Angel”. Από το 1986 εως το 1989 κυκλοφόρησαν άλλα τρία album, το “Revenge”, το “Savage” & το τελευταίο πριν τη διάλυσή τους “We Too Are One”. Άλλα γνωστά τραγούδια τους που αξίζει να ακούσετε είναι το «I Saved The World Today» απο το album «Peace» που κυκλοφόρησαν με την επανένωσή τους το 1999, το «Miracle of Love» & «When Tomorrow Comes». Η πορεία των Eurythmics αδιαμφισβήτητη: η μουσική τους δημιούργησε μια σχολή, στοιχεία της οποίας χρησιμοποίησαν πολλοί μετέπειτα καλλιτέχνες & επάξια θεωρούνται και αυτοί κομμάτι του new wave κινήματος.

Led Zeppelin

Οι Led Zeppelin θεωρούνται θρύλοι της rock μιας και κατάφεραν να σφραγίσουν μια εποχή & να μπουν πολύ ψηλά στη λίστα με τις καλύτερες rock μπάντες όλων των εποχών. Σχηματίστηκαν με τον τίτλο New Yardbirds στα τέλη της δεκαετίας του ’60, συμπληρώνοντας δέκα χρόνια δράσης μέχρι το 1979 και τον ξαφνικά θάνατο τους drummer John Bohnam. Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν πως δεν ήθελαν να συνεχίσουν με διαφορετική σύνθεση και έτσι άδοξα έκλεισε η αυλαία για το συγκρότημα που κατάφερε να συνδυάσει hard rock & blues με έναν τρόπο μοναδικό και να μείνει για μπάντα στην ιστορία. Στα δέκα χρόνια αυτά ύπαρξης του συγκροτήματος η παραγωγή τους σε μουσική μεγάλη, καθώς κυκλοφόρησαν περίπου δέκα album, ξεκινώντας το 1969 με τον ομώνυμο δίσκο τους. Έγραψαν καταπληκτικά τραγούδια, μεταξύ των οποίων ξεχώρισαν τα: «Babe I’m Gonna Leave You» & «Dazed & Confused» απο την πρώτη τους δουλειά,  «Whole Lotta Love» (Led Zeppelin II το 1969), «Immigrant Song» & «That’s The Way» («Led Zeppelin III του 1970). Το θρυλικό «Stairway to Heaven» εμπεριέχονταν στο τέταρτο κατα σειρά album τους «Led Zeppelin IV», ενώ στο «Houses of the Holy» που κυκλοφόρησε το ’73 υπήρχαν κομμάτια όπως το «Over the Hills & Far Away». Το 1975 κυκλοφορεί το «Physical Graffity» με το «Kashmir» & το «Ten Years Gone».  Επίσης, αξίζει να ακούσετε τα: «Achilles Last Stand», «Black Dog» & «Commuinication Breakdown». Το συγκρότημα επιπλέον κυκλοφόρησε live albums, μεταξύ των οποίων ένα με την εμφάνισή τους  στο Royal Albert Hall το 1970 ενώ έδωσαν μια τελευταία συναυλία το 2007 με τον γιο του Bohnam στη θέση του drummer.

Joy Division

Οι Joy Division κατάγονταν από το Manchester της Αγγλίας, με την μουσική τους να έχει μείνει στην ιστορία σαν μια από τις μπάντες που διαμόρφωσε τον χαρακτήρα της post-punk κατά τη δεκαετία του ’70. Ξεκίνησαν με το όνομα Warsaw, το οποίο αναγκάστηκαν να αλλάξουν λίγο καιρό αργότερα λόγω νομικών προβλημάτων. Διάλεξαν λοιπόν το όνομα Joy Division, το οποίο αποτελεί αναφορά σε μια πτέρυγα ενός ναζιστικού στρατοπέδου, ένας από τους λόγους που αργότερα τους κατηγόρησαν για φασισμό. Η πρώτη δουλειά των Joy Division το 1979 (“Unknown Pleasures” με το πρωτότυπο εξώφυλλο που έμεινε στην ιστορία), είχε έναν ιδιαίτερο, μυστηριώδη τόνο που ταίριαζε απόλυτα με τους μελαγχολικούς στίχους του Ian Curtis που έπασχε από επιληψία. Η μπάντα κατάφερε σύντομα να αποσπάσει καλές κριτικές και να φτάσει στην κορυφή. Η ηχογράφηση του δεύτερου album “Closer” συνέπεσε χρονικά με την πρώτη απόπειρα αυτοκτονίας του Curtis με χάπια τον Απρίλο του ‘80. Κατάφερε όμως να επιζήσει και να συνεχίσει τις εμφανίσεις του. Δυστυχώς όμως ο γάμος του, που αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα, διαλύθηκε.Έτσι τον Μαϊο της ίδιας χρόνιας, λίγες μέρες πριν γίνει 24 χρονών, έδωσε τέλος στη ζωή του δι’ απαγχονισμού ακούγοντας τον δίσκο “Idiot” του Iggy Pop. Αυτή του η πράξη σήμανε και το τέλος των Joy Division, χωρίς να δωθούν ποτέ απαντήσεις για το ποιοι ήταν ακριβώς οι λόγοι που οδήγησαν τον Curtis στην αυτοκτονία. Αυτό όμως που δεν μπορεί να αλλάξει, είναι η επίδραση που είχαν οι Joy Division στη μουσική και στην μετέπειτα εξέλιξη του είδους. Οι Joy Division έχουν πολλά καταπληκτικά κομμάτια όταν το “Love Will Tear Us Apart” , “She’s Lost Control” & “Shadow Play” με τον σκοτεινό, ψυχεδελικό ήχο. Επίσης λατρεύω τα “Heart & Soul”, “Decades” & “Isolation” από το “Closer” που κυκλοφόρησε δύο μήνες περίπου μετά τον θάνατο του Curtis. Μετά τον χαμό του Ian Curtis, κυκλοφόρησαν μερικές συλλογές αλλά και album με παλιότερες ηχογραφήσεις της μπάντας. Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να αλλάξουν όνομα και να συνεχίσουν την πορεία τους ως “New Order” με κάποιες αλλαγές στο ύφος και τη μουσικής τους.

Porcupine Tree

Η μοναδική, ψυχεδελική μουσική των Porcupine Tree συνδυάζει την progressive με την indie rock σε πιο σκοτεινούς, ρυθμικούς ρυθμούς με metal κιθάρες και πιάνο. Ιδρυτής των Porcupine Tree ο Steve Wilson, επίσης γνωστός από το project του Blackfield (“Blackfield”“Lullaby”). Από το 1987 που σχηματίστηκαν μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει συνολικά 10 album και περίπου 4 live δίσκους δίνοντας βάση στους στίχους, δημιουργώντας μουσική με συναισθήματα παράλληλα με mainstream μελωδίες.  Η λίστα με τα αγαπημένα μου τραγούδια των Porcupine Tree είναι μεγάλη, μιας και η δουλειά τους είναι τεράστια και έχει περάσει από πολλές φάσεις. Αξίζει να αναφέρω μερικά απ’αυτά, όπως το “Nine Cats” από το “On the Sunday of Life” το 1991, το “Piano Lessons” από το “Stupid Dreams” το 1999, τα “Four Chords that Made a Million” & “Hatesong” από το “Lightbulb Sun” και το “Trains” από το “In Absentia”. Σίγουρα αγαπημένο μου album από Porcupine Tree αποτελεί το “Deadwing” (“Halo”“Open Car”) με μια πολύ καλή παραγωγή και άψογες κιθάρες. Στην καρδιά μου η μπάντα αυτή πιάνει μεγάλο χώρο και το αξίζουν πραγματικά, γι’αυτό φίλε μου εάν δεν τους έχεις ακούσει, νομίζω πως πρέπει αμέσως να ψάξεις να βρεις τη μουσική τους και να αφοσιωθείς με τις ώρες!

James

Ο Tim Booth και η παρέα του πρωτοσυναντήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 δημιουργώντας μια μπάντα με alterative κυρίως χαρακτήρα. Ο ήχος των James κινείται ανάμεσα σε έναν ιδιαίτερο τύπο rock με  έντονες post επιρροές και britpop ρυθμό. Οι James έχουν χαράξει το όνομά τους στην alternative rock τις τελευταίες δεκαετίες έχοντας αποκτήσει φανατικούς πλέον οπαδούς της μουσικής τους. Στα είκοσι περίπου χρόνια ύπαρξής τους έχουν κυκλοφορήσει δώδεκα albums, με περισσότερα από 30 singles μεταξύ των οποίων είναι τα: “Sit Down” από το album “Gold Mother”,το ρυθμικό “Sound” από τον δίσκο “Seven”, το “Sometimes” & το “Laid” από τον ομώνυμο δίσκο του 1993 το οποίο έχει ακουστεί πολλές φορές σε soundtrack σειρών ή ταινιών. Άλλα αγαπημένα μου τραγούδια αποτελούν: το “Waltzing alone” από τον δίσκο “Whiplash”, το “Just like Fred Astraire” του 1999 από τον δίσκο “Millionaires”, το “Senorita” & φυσικά το “Getting Away With It (All Messed Up)” από το album “Pleased to Meet You” το 2001. Από το 2001 και μετά, ο Tim Booth αποφάσισε να αφήσει την μπάντα, στην οποία επέστρεψε λίγα χρόνια μετά για να κυκλοφορήσει ένα ακόμα album με τίτλο “Hey Ma”, το οποία συνδύασαν με μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία. Από το “Hey Ma” ξεχωρίζω ιδιαίτερο τα single “Waterfall” & “Whiteboy”. Μέσα στο 2010 οι James ανακοίνωσαν πως είχαν σκοπό να κυκλοφορήσουν δύο mini albums με τίτλο “The Night Before” και “The Day After” αντίστοιχα, την κυκλοφορία των οποίων ακολούθησε μια μεγάλη περιοδεία με σκοπό να διαφημίσουν τη νέα τους δουλειά. Αν και ο Tim Booth συνέχισε να δουλεύει πάνω σε μερικά solo projects, οι James δεν σταμάτησαν να κάνουν εμφανίσεις.

Radiohead

Οι Radiohead συνδυάζουν την alterative rock με ρυθμικά riffs και μελωδικά vocals δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα ιδιαίτερο & ταυτόχρονα mainstream. Κατά τη γνώμη μου η μουσική τους αποτελεί ένα μοναδικό ήχο που χαρακτηρίζεται από το βρετανικό alternative και πρωτότυπα ηλεκτρονικά στοιχεία. Δημιουργήθηκαν το 1986, αρχικά με τον τίτλο “On a Friday”, με την ίδια σύνθεση που έχουν μέχρι σήμερα. Στην πρώτη τους δισκογραφική δουλειά που ήρθε το 1993 (“Pablo Honey”) άλλαξαν το όνομά τους σε “Radiohead” και έτυχαν μεγάλης αναγνώρισης με το πρώτο τους single “Creep”. Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει συνολικά οκτώ δισκογραφικές δουλειές, με πλήθος επιτυχιών όπως το “Street Spirit (Fade Out)” από την δεύτερο albums τους, “Panaroid Android”, “Karma Police” & “No Surprises” από τον δίσκο “OK Computer” to 1997 που προσωπικά αγαπώ ιδιαίτερα και θεωρώ από τους καλύτερους όλων των εποχών στο είδος τους. Άλλα τραγούδια των Radiohead που ξεχωρίζω είναι σίγουρα το “Harry Patch” το “2+2=5” , το «Just» & το «Nude». Αναμφισβήτητα οι Radiohead επηρέασαν την alternative δίνοντας της chill προεκτάσεις. Η μοναδικότητά τους είναι αυτή που τους κάνει τόσο σημαντικούς, φτιάχνοντας ένα στυλ μελαγχολικό και παράλληλα εθιστικό. Αξίζει να ξοδέψεις χρόνο για να ακούσεις την δισκογραφία τους, θα ανακαλύψεις συναισθήματα που δεν μπορείς να φανταστείς.

Muse

Οι Muse ιδρύθηκαν στο Devon το 1994. Ανήκουν σε ένα περίπλοκο είδος μουσικής, μιας ο ήχος τους χαρακτηρίζεται ως alternative rock με progressive και ηλεκτρονικά στοιχεία. Η φωνή του Matthew Bellamy αποτελεί μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές της rock. Όταν μου έρχονται οι Muse στο μυαλό το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι τα ρυθμικά drums & τα ριφάκια με τις ψυχεδελικές παραμορφώσεις. Το όνομα της μπάντας πέρασε από πολλές φάσεις πριν κατοχυρωθεί τελικά το “Muse” μιας και αρχικά ονομάζονταν “Gothic Plague”, “Fixed Penalty” & “Pocket Baby Dolls» με το οποίο έκαναν τα πρώτα τους βήματα στη μουσική. Το πρώτο album ήρθε το 1999 με τίτλο “Showbiz” το οποίο περιείχε τραγούδια όπως το “Muscle Museum” & “Sunburn”. Το “Origin of Symmetry” το 2001 επανέλαβε την επιτυχία του debut album με τα τραγούδια “Plug in Baby”, “Bliss”, “New Born” & τη θρυλική διασκευή του “Feeling Good” της Nina Simone που άξια θεωρείται από τις καλύτερες διασκευές του κομματιού. Τα τραγούδια «Time is Running Out”, “Hysteria” είναι τα αγαπημένα μου από το “Absolution” που κυκλοφόρησε το 2003. Τρία χρόνια μετά, το 2006 το “Black Holes & Revelations” έμελε να ενθουσιάσει τους κριτικούς μιας και από πολλούς θεωρήθηκε ως το καλύτερο alternative rock album της δεκαετίας, με μια πολύ καλή παραγωγή, ενδιαφέρουσες μελωδίες και καλοδουλεμένα φωνητικά. Αγαπώ πολύ αυτό το δίσκο, ξεχωρίζω όμως μερικά τραγούδια όπως το “Starlight” & “Knights of Cydonia” & δεν θα μπορούσα να παραλείψω το “Supermassive Blackhole”. Η τελευταία τους δισκογραφική δουλειά κυκλοφόρησε το 2009, με την οποία προσπάθησαν να ξεφύγουν λίγο από τον συνηθισμένο τους ήχο, δοκιμάζοντας πιο μελωδικές συνθέσεις με πιάνο και τις δυνάμεις τους στο symphonic rock με το “Exogenesis Symphony”. Τα περισσότερα τραγούδια έχουν μια μελαγχολική επίστρωση με στοιχεία space/eccentric rock. Χωρίς δεύτερη σκέψη ξεχωρίζω το “United States of Eurasia”, «Guiding Light” & “I Belong to You”.

Coldplay

Οι Coldplay έφτιαξαν ένα δικό τους, χαρακτηριστικό ήχο τον οποίο πολλοί προσπάθησαν να μιμηθούν. Συνδυάζουν την alternative rock με ρυθμικό πιάνο, ατμοσφαιρικές κιθάρες και ηλεκτρονικά samples. Από το 1996 που ιδρύθηκαν μέχρι σήμερα έφτασαν πολλές φορές στην κορυφή, κατέκτησαν μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά των μουσικόφιλων, γέμισαν στάδια και έκαναν την μουσική πλουσιότερη. Πριν καταλήξουν στο όνομα Coldplay δούλεψαν σε διάφορα project με πολλά ονόματα όπως Starfish & Pectoralz. Κατάφεραν να κρατηθούν ενωμένοι, μιας και από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας τους δεν υπήρξε ούτε μια αποχώρηση. Συνολικά έχουν κυκλοφορήσει πέντε studio albums με πρώτο το “Parachutes” στην αρχή της περασμένης δεκαετίας. Στον δίσκο αυτό εμπεριέχονται κομμάτια όπως το “Shiver”, το “Sparks” αλλά και το “Trouble” & “Yellow” που τους έκαναν γνωστούς και ακούγονται μέχρι σήμερα. Το δεύτερο albums “A Rush of Blood to the Heart” κινείται σε πιο alternative ρυθμούς, τόσο με ρυθμικά κομμάτια όπως το “Clocks” & “The Scientist” όσο και με πιο συναισθηματικές μπαλάντες όπως το “In my place” & “A Rush of Blood to the Heart”. “X&Y” ονομάζεται ο τρίτος τους δίσκος, με τον οποίο δοκίμασαν να προσεγγίσουν πιο ηλεκτρονικούς ήχους με ιδιαίτερες παραμορφώσεις στις κιθάρες και ψυχεδελικά pad. Τόσο το “Fix You”, όσο και το“Talk”, “Speed of Sound” & “The Hardest Part” έχουν γίνει γνωστά και αποτελούν και τα δικά μου αγαπημένα του album. Το 2008 κυκλοφορεί η 4η δουλειά τους με τίτλο “Viva La Vida or Death & All His Friends”. Στον δίσκο αυτό έδωσαν όλη τους την προσοχή, βγάζονται ένα αποτέλεσμα πολύ καλά δουλεμένο και άρτια ηχογραφημένο. Δοκιμάζοντας καινούργια όργανα, όπως δυνατά εκκλησιαστικά και ηλεκτρονικά samples κατάφεραν να δώσουν ένα αποτέλεσμα ρυθμικό και ταυτόχρονα μελαγχολικό και διακριτικό. Αγαπημένα τραγούδια μου από αυτή τη δουλειά είναι σίγουρα το “Lost!”, το “Strawberry Swing”, “Viva La Vida” & φυσικά “Cemeteries of London”. Η τελευταία τους δισκογραφική δουλειά (Mylo Xyloto) κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες μόνο, παρουσιάζοντας έναν ήχο προσαρμοσμένο στο σήμερα και συνδυασμένο με το γνωστό ιδιαίτερο στυλ τους. Λατρέυω την μπαλάντα “U.F.O.”, το “Paradise” με το χαριτωμένο music video & το “Hurts Like Heaven”. Συν τοις άλλοις, στον δίσκο αυτό εμπεριέχεται και μια συνεργασία με την Rihanna στο τραγούδι “Princess of China”, το οποίο αποτελεί ένα κράμα electropop με electronic rock –το αποτέλεσμα άψογο.

Η παραγωγή της Βρετανίας σε μπάντες που επηρέασαν το κόσμο και τη μουσική εκ βάθρων, είναι τεράστια. Οι παραπάνω είναι μερικές μόνο απ’αυτές που πιστεύω πως αν δεν υπήρχαν, η παγκόσμια μουσική βιομηχανία θα ήταν φτωχότερη κατά πολύ. Γι’ αυτό, εάν έχω παραλείψει κάποια πράγματα ή κάποια άλλα αξιόλογα συγκροτήματα συγχωρέστε με, διάλεξα να γράψω για τις μπάντες στις οποίες έχω εντρυφήσει και αγαπώ. Προσπάθησα να γράψω όλα όσα ξέρω γι’ αυτές, να τις τιμήσω με τον τρόπο μου και να το κυριότερο, να εστιάσω σε συναισθήματα, ερεθίσματα και σκέψεις που προκαλούνται όταν ακούς τη μουσική τους -ελπίζω να το κατάφερα…

Άκης

This entry was posted in Ακούσαμε and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 απαντήσεις στο Bands from England that can blow your mind – Part 2: The Finest

  1. Ο/Η Leo A. (@josaras) λέει:

    Να κανω μια ερωτηση και ‘γω σαν αφελης που ειμαι;
    Το Μάτζεστα στην Αγγλια ειναι, ε;
    ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ SMITHS ΤΟΤΕ ΡΕ; :Ρ

    (Ναι, ναι, τη διαβασα την τελευταια παραγραφο! :Ρ)

  2. Ο/Η Leo A. (@josaras) λέει:

    Χαχα, ναι ρε, εννοειται οτι μου αρεσε, το θεωρησα αυτονοητο γι’ αυτο δεν το εγραψα! :Ρ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s