Keepin’ it Surreal….

Ο Steven Meisel επέλεξε να αποτυπώσει τη δική του άποψη για το σουρρεαλισμό και το πώς αυτό το καλλιτεχνικό κίνημα μπορεί να εκφραστεί μέσα από τη φωτογραφία μόδας.Έτσι, «έχρισε» σουρρεαλιστική μούσα του την Laura Kampman φωτογραφίζοντας την για το εξώφυλλο και το αντίστοιχο editorial του τεύχους Φεβρουαρίου 2012 της ιταλικής Vogue.

Και το αποτέλεσμα….

Σουρρεαλιστικό….

Θυμίζει πίνακες του Dalí…

Ασύνδετα στοιχεία στις εικόνες,ανυπακοή στους κανόνες,επικράτηση της φαντασίας…..

Δείτε εδώ το βίντεο από τα παρασκήνια της φωτογράφησης.

Ο σουρρεαλισμός είναι το καλλιτεχνικό κίνημα που πρεσβεύει ουσιαστικά την υπέρβαση της πραγματικότητας και την επικράτηση των κανόνων του υποσυνειδήτου.Εμφανίστηκε ως μια επανάσταση στις νόρμες και τους κανόνες ακόμη και της Τέχνης και επηρεάστηκε τόσο από τις φροϋδικές θεωρίες περί ψυχανάλυσης όσο και από τις θέσεις του μαρξισμού,δεδομένου και του κοινωνικοπολιτικού πλαισίου στο οποίο γεννήθηκε και αναπτύχθηκε.

Την ιδιαίτερη έκφρασή του βρήκε το κίνημα αυτό και στην ποίηση.Στα υπερρεαλιστικά ποιήματα καταρρίπτονται οι κανόνες της ομοιοκαταληξίας ή της ενότητας του περιεχομένου και της λογικής σύνδεσης των εικόνων και των νοημάτων.

ΟΧΘΗ

Eίμεθα στη όχθη σαν προβλήτες
Tα χέρια μας απλώνονται στον ουρανό
Kαι κατεβάζουν τα πουλιά
Kαι τα κελεύσματα των οδοιπόρων.

Mία γυναίκα κάποτε μας σταματά
Aν δεν γελάσει πρόκειται να βρέξη.

Χαρακτηριστικό δείγμα υπερρεαλιστικού ποιήματος από τον Ανδρέα Εμπειρίκο.

Ο Εμπειρίκος αποτελεί ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές του κινήματος αυτού στην Ελλάδα (εφάρμοζε και ο ίδιος τις ψυχαναλυτικές πρακτικές και υπήρξε εισηγητής της ψυχαναλυτικής μεθόδου στην Ελλάδα.)

«Οι Διόσκουρος»

Ο ζωγράφος Νίκος Εγγονόπουλος.

(άλλος ένας σημαντικός εκπρόσωπος του υπερρεαλιστικού ρεύματος στην Ελλάδα με παρουσία τόσο στη ζωγραφική όσο και στην ποίηση.)

«στα πυκνά κλαριά
των δέντρων
πνίγουν κοράκια
μεσ’ στους καθρέφτες
ζητούν
τη δικαιοσύνη
και τον οίκτο
των
παιδιών»

απόσπασμα από το ποίημα του «Τα κλειδοκύμβαλα της σιωπής»

Στο χώρο του κινηματογράφου τώρα,η μικρού μήκους ταινία «Un chien andalou» του Luis Buñuel και του Salvador Dalí  αποτελεί κάτι σαν «μανιφέστο» του σουρρεαλισμού!Στα δεκαέξι λεπτά της διάρκειας της καταφέρνει να δώσει μια πλήρη εικόνα των αρχών του κινήματος.Η ταινία ακολουθεί τη «λογική» του ονείρου.Ο άντρας και η γυναίκα αλλάζουν ρόλους ενώ οι φροϋδικές αναγωγές στη σεξουαλικότητα είναι διάχυτες σε όλη την ταινία.Χαρακτηριστική της σουρρεαλιστικής ανατροπής είναι και η κατάρριψη των χρονικών κανόνων στα μέρη της ταινίας.Αυτή χωρίζεται στο «εχθές», στο «μετά από δυο χρόνια» και στο «ίδιο απόγευμα».Η πρόκληση,το απρόσμενο και η ανάμειξη ασύνδετων στοιχείων ορίζουν την όλη αισθητική της ταινίας.

Μη ψάξετε να βρείτε ανδαλουσιανό σκύλο….

Είπαμε,σουρρεαλισμός….🙂

Η χαρακτηριστική εικόνα με το «σκίσιμο» του ματιού της πρωταγωνίστριας,που υποδηλώνει και την είσοδο στο χώρο του ονείρου….

Ζωή

This entry was posted in Ark of Style and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s